Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος

Γενικά

Πολλοί μου γράφετε να αναρτήσω επιτέλους το θέμα που υποσχέθηκα για το ΚΚΕ. Μη νομίζετε πως βρίσκομαι πάντα σε συγγραφικό οίστρο, πόσο μάλλον όταν θα πρέπει αυτά που γράφω να είναι κατά το δυνατόν αντικειμενικά και κατ’ επέκτασιν αποτέλεσμα πολύπλευρης ενημέρωσης. Επίσης με την ευκαιρία για μια ακόμη φορά να αναφέρω πως δεν είμαι δημοσιογράφος και πως τα θέματα που γράφω αποτελούν προσωπικές και κατά τη γνώμη μου αντικειμενικές απόψεις. Ενδεχομένως να μπερδευτούν και αρκετοί που θεωρούν πως εκπροσωπώ πολιτικές παρατάξεις. Έχω δηλώσει πως δεν εκπροσωπώ κανέναν, δεν είμαι ανώνυμος και πως όποιος επιθυμεί να επικοινωνήσει μαζί μου μπορεί να το κάνει μέσω e-mail.
Αιτία για να γράψω για το ΚΚΕ αποτέλεσαν από τη μια η εντύπωση που προσπαθούν να περάσουν τα στελέχη της παράταξης πως είναι η πιο φτωχή του κοινοβουλίου και η καραμέλα που αναμασούν από ιδρύσεως, περί στήριξης του εργάτη, του φτωχού και του αδικημένου και από την άλλη η στάση του κόμματος τελευταία που δείχνει πως μάλλον «γλύφει» την κυβέρνηση, (εκκλησιαστική περιουσία, σύμφωνο συμβίωσης κλπ). Αφορμή στάθηκαν δηλώσεις της Γενικής Γραμματέως του, που εμμέσως αρνιόταν οποιονδήποτε οικονομικό έλεγχο στο κόμμα. Γνωρίζουμε φυσικά πως για το θέμα υπάρχει συμφωνία κυρίων και δεν το αναφέρει ποτέ κανένας για να μην προκαλέσει, αλλά μέχρι σήμερα θεωρούσαμε πως το ΚΚΕ αποτελούσε εξαίρεση. Τα όσα θα αναφερθούν παρακάτω κάθε άλλο παρά εξαιρετέο το παρουσιάζουν.

Εισαγωγή

Τι κοινό να έχουν άραγε το ΚΚΕ, η ΓΣΕΕ και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης; Το ΚΚΕ σχηματίστηκε στις 17 Νοεμβρίου 1918, (ΣΕΚΕ) μια εβδομάδα μετά την ίδρυση της ΓΣΕΕ και ένα μήνα μετά τη γέννηση του επίτιμου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας. Σε μια εποχή που ο λαός συνερχόταν από τον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο, που η εργατική τάξη και οι αγρότες αποτελούσαν το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων της χώρας μας, που κυριαρχούσε η φτώχεια και η ανησυχία των πολέμων, η θεωρία του Μαρξ και του Λένιν για τον κόσμο τον πλούτο και την ανάπτυξη, η χρονική στιγμή για τη δημιουργία μιας ιδεολογίας που να προάγει τα δίκια αυτής της τάξης, σε συνδυασμό με τη μοδάτη τότε μαρξιστική ιδεολογία ήταν η καταλληλότερη. Πανευρωπαϊκά δε, το Κομουνιστικό κίνημα ήταν σε άνθηση και κέρδιζε αυτές τις ομάδες πληθυσμών, κυρίως των φτωχότερων ανατολικών χωρών. Σε αυτόν τον κόσμο απευθύνθηκε το νέο κόμμα για την εύρεση οπαδών και γι’ αυτό επέλεξε ως σήμα του το σφυροδρέπανο. Παρά τις κακές συγκυρίες, άντεξε στο πέρασμα των χρόνων και γιορτάζει φέτος τα 90στα του γενέθλια κατέχοντας το ρεκόρ του μακροβιότερου κόμματος στην ιστορία της Ελλάδας. Όμως, παρά τις αρχικές του βλέψεις, για ενενήντα ολόκληρα χρόνια, δεν κατάφερε ποτέ να προσεγγίσει όλους τους πιθανούς οπαδούς που επεδίωκε και να παίξει το ρόλο που από την αρχή ήθελε, με αποτέλεσμα να βρίσκεται στην τρίτη θέση, με ποσοστά πολύ σπάνια πάνω από 10%.

Με την ίδια δύναμη που ξεκίνησε τα πρώτα χρόνια, ως «η αντίδραση» στα τότε δρώμενα, εξακολουθεί να βαίνει μέχρι και σήμερα. Δυστυχώς όμως σε καμιά εποχή από αυτές που διένυσε δεν κατάφερε να πείσει την πλειοψηφία του λαού να συμπορευτεί μ’ αυτά που πρέσβευε και να συμμετάσχει μαζί του στις αντιδράσεις σε οτιδήποτε είχε να κάνει με δύση, κεφάλαιο, επιχειρηματίες και ΗΠΑ, παρά μόνο τους λίγους σκληροπυρηνικούς οπαδούς του. Είπαμε, το νέο κόμμα ήταν ταγμένο στην ανατολή!

Τι ήταν αυτό όμως που εμπόδιζε τον απλό πολίτη, ο οποίος θεωρητικά θα έβρισκε σε αυτό το κίνημα έξοδο στις ανήσυχες σκέψεις του να το εμπιστευτεί; Γιατί ακόμη και σήμερα ο λαός φαίνεται να μη δίνει ιδιαίτερη σημασία στις προσδοκίες του ΚΚΕ και παραμένει καθηλωμένο σε μονοψήφιο ποσοστό; Γιατί δεν γίνεται κάτι από τη διοίκηση να ανατραπεί αυτό το κλίμα σταθεροποίησης στο 8% των ψηφοφόρων; Μήπως κούρασε; Μήπως οι ιδέες που πρεσβεύει είναι παρωχημένες; Μήπως η διοίκηση θα πρέπει να αλλάξει τακτική; Ας δούμε όμως περιληπτικά από την αρχή το θέμα και ίσως οι απαντήσεις έρθουν από μόνες τους.

Συνοπτική ιστορική αναδρομή

Το ΣΕΚΕ, (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδας), ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1918 και μετονομάστηκε σε ΚΚΕ το 1924. Το 1922 δημιουργήθηκε η νεολαία του κόμματος (ΟΚΝΕ), η σημερινή ΚΝΕ. Η πρώτη διαμάχη και αποχώρηση στελεχών του έγινε μόλις το 1923. Η πρώτη αντίδραση ήταν αυτή κατά της μικρασιατικής εκστρατείας, επειδή το κόμμα θεώρησε πως εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, Αγγλίας και Γαλλίας. Δεν σκέφτηκε πως θα μπορούσε από αυτόν τον αγώνα η Ελλάδα να αποκομίσει οφέλη παίρνοντας πίσω εδάφη που παλαιότερα της ανήκαν, αλλά τάχθηκε στο πλευρό των Τούρκων(!!!) μόνο και μόνο για να μην εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δύσης. Έτσι άρχισαν οι πρώτες διώξεις εναντίον των μελών του που προπαγάνδιζαν για την ανατροπή του βασιλιά και επεδίωκαν ειρήνευση και τερματισμό της μικρασιατικής εκστρατείας σε συνεννόηση – συμβιβασμό της Ελλάδας με την τουρκική πλευρά.

Για να μην απομονωθεί το ΚΚΕ από την Κομουνιστική Διεθνή, (ΚΔ) απεδέχθη τη θέση της για το Μακεδονικό, (προέβλεπε τη δημιουργία ανεξάρτητης ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης για μελλοντική προσχώρηση στο Βουλγαρικό κράτος). Είναι σαφές ότι τα πρώτα θεμέλια για το Μακεδονικό τοποθετήθηκαν εδώ και από τότε μέχρι σήμερα το θέμα ταλανίζει το ελληνικό κράτος με τη μία ή την άλλη εκδοχή του. Άλλη μια διαμάχη λοιπόν με κίνδυνο τη διαίρεσή του ΚΚΕ, αλλά οι διαφωνούντες αυτή τη φορά συμμορφώθηκαν στο βωμό της ενότητας του κόμματος. Δόθηκε όμως άλλη μια αφορμή για διώξεις εναντίον του. Με το κραχ του 1929, εν μέσω φτώχειας και δυστυχίας, το ΚΚΕ πρωτοστάτησε στην οργάνωση απεργιών και το κράτος αντίστοιχα (και με νόμο αυτή τη φορά), στις διώξεις εναντίον του, (βλέπε «Ιδιώνυμο» Βενιζέλου). Αυτά και η προσπάθεια για πολιτική απεργία είχαν ως αποτέλεσμα το κόμμα να χάσει πολλούς οπαδούς και να χωριστεί σε δύο στρατόπεδα, με αποτέλεσμα η απήχηση στον κόσμο να μειώνεται. Χρειάστηκε η επέμβαση της ΚΔ το 1933 για να συμφιλιωθούν οι αντιδρώντες και να ξαναβρεί την ενότητά του.

Τη μεγαλύτερη δίωξη την ένοιωσαν τα στελέχη του ΚΚΕ από το Μεταξά, ο οποίος κήρυξε παράνομο το κόμμα και συνέλαβε πάνω από χίλια μέλη του, ως αντίποινα για την προσπάθεια αποτροπής της ανόδου του στην εξουσία με το παλλαϊκό μέτωπο που το ΚΚΕ ονειρευόταν να οργανώσει. Η εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα βρήκε το γενικό γραμματέα του κόμματος Νίκο Ζαχαριάδη στη φυλακή. Από κει παρότρυνε τους Έλληνες να ενωθούν ενάντια στον κατακτητή και το ΚΚΕ προχώρησε στη δημιουργία του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Στα δύο αυτά απελευθερωτικά κινήματα προσχώρησε πλήθος κόσμου και ήταν οι κυριότερες αντιστασιακές οργανώσεις που δημιούργησαν τρομερά προβλήματα στην κάθοδο των Γερμανών στην Ελλάδα. Είπαμε, οι Έλληνες μόλις δούμε τον κίνδυνο γινόμαστε μια γροθιά και τον αντιμετωπίζουμε. Όταν περάσει, τρωγόμαστε μεταξύ μας.

Λίγο πριν φύγουν οι Γερμανοί από την Ελλάδα, μέρος των μελών του ΕΛΑΣ αποσχίστηκαν και κατέφυγαν στη Γιουγκοσλαβία. Εκεί εξακολούθησαν να στηρίζουν την από δεκαετίας άποψη της ΚΔ για το Μακεδονικό και δημιούργησαν το θέμα των διεκδικήσεων που μέχρι τις μέρες μας καλά κρατεί. Με τη διάλυση της χώρας και τη δημιουργία της FYROM εντάθηκαν οι εδαφικές και ιστορικές διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδας, με τις ευλογίες των ΗΠΑ και την αμέριστη συμπαράσταση – ανοχή των εκάστοτε κυβερνήσεών μας. Αν και περιμέναμε, από το ΚΚΕ δεν είδαμε κάποια επίσημη ανακοίνωση που να καταδικάζει αυτές τις διεκδικήσεις. Γιατί άραγε; Μήπως κάποιοι από τους πρωτεργάτες των διεκδικήσεων αυτών υπήρξαν μέλη του ΕΛΑΣ, (τρανταχτό παράδειγμα ο σημερινός πρόεδρος της FYROM Γκρούεφσκι, ο πατέρας του οποίου κατάγεται από την Αχλάδα Φλώρινας και πολέμησε στο πλευρό της Ελλάδας το 1940. Φοβούνται μήπως εκτεθούν, ή μήπως εμμένουν στις παλαιότερες θέσεις της ΚΔ; Εις μάτην φίλα προσκείμενα μέσα κι έντυπα προσπαθούν να παρουσιάσουν το ΚΚΕ ως το κόμμα με τους πλέον πατριώτες. Ουδείς υπήρξε πατριώτης σ’ αυτόν τον τόπο. Όλοι εξυπηρέτησαν κι εξυπηρετούν συμφέροντα, στην προκειμένη περίπτωση όχι αυτά που πρεσβεύει το ΚΚΕ και γι’ αυτό αντιτίθεται.

Σημείωση: Εξαιρετική δουλειά για το Σκοπιανό έχει κάνει το blog rantar, σύνδεση του οποίου υπάρχει στο πάνω μέρος της σελίδας.

Όσοι από τα μέλη του ΕΛΑΣ παρέμειναν κλήθηκαν από τη φιλοαγγλική κυβέρνηση που εγκαταστάθηκε στην Αθήνα μετά την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής να παραδώσουν τα όπλα, πράγμα που αρνήθηκαν και ακολούθησε σύγκρουση. Το θέμα λύθηκε προσωρινά με τη συνθήκη της Βάρκιζας, αλλά συστηματικά επεκράτησαν διωγμοί και εκτελέσεις μελών του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, με αποτέλεσμα να τεθούν τα θεμέλια του εμφυλίου πολέμου, που ταλαιπώρησε το ήδη ταλαιπωρημένο έθνος για πέντε χρόνια. Το ΚΚΕ κηρύχτηκε παράνομο, τα μέλη του είτε διέφυγαν στις ανατολικές χώρες και συνέχισαν από κει τον αγώνα των διεκδικήσεων, είτε έμειναν και υπέστησαν διώξεις, φυλακίσεις, βασανισμούς, ακόμη κι εκτελέσεις. Σημειώνω εδώ την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, ο οποίος επέστρεψε στην Ελλάδα για να αναδιοργανώσει το κόμμα το 1952.

Επειδή το ΚΚΕ κηρύχτηκε παράνομο έπρεπε να βρει άλλον τρόπο να εκφραστεί. Αυτό έγινε μέσω της ΕΔΑ, (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά), η οποία ιδρύθηκε το 1951 και «νομιμοποίησε» κατά κάποιο τρόπο «παράνομα» μέλη του ΚΚΕ από τα οποία στελεχώθηκε. Με αυτή τη μορφή κατάφερε στις εκλογές του 1958 να πετύχει το μεγαλύτερο ποσοστό που πέτυχε ποτέ αριστερό κόμμα, περίπου 24% και να αναδειχθεί σε αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτή η εξέλιξη ανησύχησε την τότε κυβέρνηση που φρόντισε να περιορίσει τις δραστηριότητές της ΕΔΑ με την εφαρμογή του σχεδίου «Περικλής» το οποίο προέβλεπε μεταξύ άλλων και την επέμβαση του στρατού και της αστυνομίας. Ο «Περικλής» είχε σαν αποτέλεσμα τη συρρίκνωση των δυνάμεών της ΕΔΑ στις εκλογές του 1961, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως εκλογές «βίας και νοθείας».

Μέσα στη γενική αποδιοργάνωση που βρέθηκε το κόμμα κατά την αρχή της περιόδου της χούντας ήρθε και η διάσπαση να δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα. Οι διαφωνίες για την ανάμειξη και τη στάση των κομουνιστικών δυνάμεων στο θέμα της χώρας μας, ήταν η αφορμή να διασπαστεί σε ΚΚΕ και ΚΚΕ εσωτερικού. Αυτοί που παρέμειναν με το ΚΚΕ προσπάθησαν και συσπείρωσαν το λαό και τους φοιτητές και ξεσηκώθηκαν όλοι εναντίον του καθεστώτος με κύριο σημείο την κατάληψη του Πολυτεχνείου και τα γεγονότα της 17ης Νοέμβρη, της αρχής του τέλους της χούντας.

Αμέσως με τη μεταπολίτευση ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποκατέστησε το ΚΚΕ, όπως είχε υποσχεθεί άλλωστε στο Μϊκη Θεοδωράκη, ο οποίος μεσολάβησε για την επάνοδό του στην Αθήνα, το οποίο κατέβηκε στις εκλογές μαζί με ΕΔΑ και ΚΚΕ Εσωτερικού ως «Ενωμένη Αριστερά» και πήραν το 9,5% των ψήφων.

Συνεχίζεται……

28Η Οκτωβρίου 1940

Εισαγωγή

Η περιοχή της Ελλάδας, όπως και της Κύπρου, υπήρξε ανέκαθεν ο διακαής πόθος πολλών κρατών. Στο πέρασμα των αιώνων διαπιστώνεται ξεκάθαρα η επιθυμία όλων των μεγάλων γειτονικών εθνοτήτων να κατακτήσουν τη χώρα μας. Ακόμη και σήμερα γειτονικά κράτη όπως η ΦΥΡΟΜ με τη βοήθεια των χορηγών τους μας λιμπίζονται και προπαγανδίζουν οικειοποιώντας ακόμη και την ιστορία μας, μιας και οι ίδιοι δεν έχουν, προσπαθώντας να μας παρουσιάσουν ως καταπατητές, εδώ και αιώνες «των εδαφών τους». Όλοι θέλουν να έχουν πρόσβαση προς το Αιγαίο. Φαίνεται τους εξιτάρει η ιδέα της εξόδου προς το απέραντο γαλάζιο!

Γενικά

Αν δούμε σε τι κατάσταση ήταν η ελληνική επικράτεια την εποχή του μεσοπολέμου, θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα πώς ενεπλάκη η χώρα μας στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Παρά την μακραίωνη ιστορία της, η Ελλάδα φάνταζε την εποχή εκείνη σαν ένα νέο κράτος. Συστάθηκε με την επανάσταση του 1821, και επεκτάθηκε κάπως με τους πολέμους του 1912-13. Τα νέα εδάφη που προστέθηκαν στην Ελληνική επικράτεια, καθώς και αυτά που προέκυψαν από αποξηράνσεις έπαιξαν σημαντικό ρόλο και το δίκαιο μοίρασμά τους στους παλιούς και νέους κατοίκους ήταν ένα σημαντικό κίνητρο για το νέο ξεκίνημα. Έτσι άνθησε η γεωργία και αυξήθηκε σημαντικά η πρωτογενής παραγωγή.

Ίσως ήταν η πρώτη φορά που το ελληνικό στοιχείο ήταν τόσο συσπειρωμένο και συγκεντρωμένο στα φυσικά σύνορα της χώρας και όχι απανταχού της Βαλκανικής και της Μ. Ασίας. Οι Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στη χώρα μετά την ανταλλαγή πληθυσμών το 1922, (περίπου 1.5 εκατομμύριο), έπρεπε να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και μέσα από σκληρή δουλειά, φτώχεια και αρρώστιες να σηκώσουν ανάστημα, να δημιουργήσουν, να επιβιώσουν. Θέλοντας να διατηρήσουν στη μνήμη τους τις χαμένες πατρίδες, έδωσαν στις καινούργιες ονόματα των παλιών με το πρόθεμα «Νέο – Νέα». Έτσι παρατηρήθηκε το φαινόμενο σ’ όλη την Ελλάδα να δημιουργούνται πόλεις και χωριά με ονόματα όπως Νέα Καρβάλη, Νέα Χαλκηδόνα, νέα Μάκρη, νέα Σμύρνη και πολλά άλλα. Με σκληρή δουλειά λοιπόν και ενθουσιασμό, μέσα σε σύντομο ιστορικά χρονικό διάστημα, μόλις 15 ετών, αναστήθηκε στην ουσία το Ελληνικό κράτος.

Ο πόλεμος

Η είδηση του πολέμου δεν ήταν ότι πιο ευχάριστο για τους Έλληνες, οι οποίοι παρακαλούσαν να μην χτυπήσει την πόρτα μας, κάτι το οποίο βέβαια ήταν αδύνατον, μιας και ολόκληρη η Ευρώπη είχε εμπλακεί και οι εχθροπραξίες κινούντο νοτιότερα. Οι Ιταλοί θέλοντας να φανούν αρεστοί στους Γερμανούς και να μην πάθουν αυτά που έπαθαν οι Γάλλοι, και με βλέψη να αποκομίσουν οφέλη και προνόμια επί των εδαφών που θα κατακτούσαν οι δυνάμεις του άξονα, θέλησαν να βοηθήσουν το έργο του κινώντας τις δυνάμεις τους εναντίον της Ελλάδας. Η Αγγλία που τότε είχε ιδιαίτερη επιρροή στη χώρα δεν ήταν αρεστή σε κανέναν από τους δύο, οπότε αν η Ιταλία κατακτούσε τη χώρα μας θα έβγαζε την πρώτη εντελώς από το παιχνίδι της Μεσογείου και θα ανέβαζε τη δεύτερη στα μάτια του Χίτλερ. Αν ήθελαν οι Άγγλοι να εξακολουθήσουν να παίζουν κάποιο ρόλο, θα έπρεπε να μετακινηθούν προς την Αίγυπτο που ήταν αποικία τους, όπως άλλωστε κι έκαναν.

Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες

Όποια κι αν ήταν η εξέλιξη πάντως, αυτό που είχε συμφωνηθεί από τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου μας, ήταν η με κάθε τρόπο αντίσταση κατά του εισβολέα. Ο πατριωτισμός που είχε κυριεύσει τους Έλληνες και η απόφαση να διατηρήσουν με κάθε τίμημα αυτά που με κόπους κατάφεραν να δημιουργήσουν τη δεκαετία που πέρασε, τους έκανε να πολεμήσουν με σθένος για την πατρίδα. Έτσι βλέπουμε για πρώτη φορά ίσως τους φαντάρους μας να φεύγουν για το μέτωπο με χαμόγελο και αυτοπεποίθηση. Από την άλλη μεριά το κράτος μπόρεσε να ετοιμαστεί για την επικείμενη αναμέτρηση, κάτι που φάνηκε από την έκβαση του αγώνα τον πρώτο καιρό. Με την κήρυξη του πολέμου συγκεντρώθηκαν αμέσως ελληνικές δυνάμεις και ο αγώνας από τις πρώτες μέρες έγερνε σαφώς προς το μέρος μας. Οι Ιταλοί υπερεκτίμησαν εαυτούς και έπαθαν φοβερή καταστροφή στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας. Οι καιρικές συνθήκες ήταν επίσης με το μέρος μας. Οι βροχές και οι λασπώδεις περιοχές καθυστέρησαν τους αλπινιστές και τα μηχανοκίνητα τάγματα των Ιταλών με αποτέλεσμα οι ελληνικές δυνάμεις να έχουν το χρόνο να συνταχθούν και να τις αντιμετωπίσουν έγκαιρα. Ο λαός με τον οποίον τα έβαλαν ήταν αποφασισμένος να τα παίξει όλα για όλα. Γι’ αυτό σύσσωμοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, καθένας με το δικό του τρόπο πολέμησαν το ίδιο επάξια στην πρώτη γραμμή και στα μετόπισθεν, επαληθεύοντας πλήρως τη ρήση (Τσόρτσιλ), ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες! Δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τη συνδρομή της Σοφίας Βέμπο στον αγώνα, με τα τραγούδια της που ακόμη και σήμερα ακούγονται με το ίδιο ενδιαφέρον.

Προδοσία

Όπως βέβαια σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, έτσι κι εδώ η διοίκηση δεν μπόρεσε να κρατήσει αυτό που οι στρατιώτες πετύχαιναν στα βάθη της Αλβανίας. Με την παρακίνηση των Άγγλων που είχαν συμφέροντα στη χώρα και επιτηρούσαν κατά κάποιο τρόπο το παλάτι και την αντίληψη που πέρασαν στους Έλληνες κυβερνώντες περί δημιουργίας ενός βαλκανικού μετώπου ενάντια στη Γερμανία, οι δυνάμεις μας απλώθηκαν σε όλο το μήκος των βορείων συνόρων της χώρας, ευελπιστώντας πως Βούλγαροι και Γιουγκοσλάβοι θα ενωθούν μαζί τους ενάντια στον άξονα. Αντ’ αυτού όμως οι μεν πρώτοι συνθηκολόγησαν με τον Χίτλερ, οι δε δεύτεροι δεν μπόρεσαν να φέρουν ιδιαίτερη αντίσταση, με αποτέλεσμα οι Γερμανοί να μπορέσουν να διεισδύσουν εύκολα στη χώρα μας και να φτάσουν πίσω από τις γραμμές της ελληνικής άμυνας.

Ο ενθουσιασμός με τον οποίον ξεκίνησαν οι φαντάροι μας την άμυνα στο μέτωπο έγινε αγανάκτηση όταν οι ίδιοι οι επικεφαλείς τους, που τους οδήγησαν σε νίκες, συνθηκολόγησαν με τους Γερμανούς. Και δεν φτάνει που παραδόθηκαν, προσφέρθηκαν κιόλας, (Τσολάκογλου, Ιωάννης Ράλλης πατέρας του Γεώργιου), να αναλάβουν τη διοίκηση και να διευκολύνουν την εφαρμογή των κατασταλτικών μέτρων του κατακτητή, προκαλώντας έντονη αγανάκτηση στους πολίτες. Οι Ιταλοί από κυνηγημένοι που ήταν ανέλαβαν εποπτικό ρόλο στην Αθήνα, οι Βούλγαροι από συμπολεμιστές που θα γινόταν ενάντια στον άξονα έγιναν διαχειριστές περιοχών στη Μακεδονία και τη Θράκη και οι σύμμαχοι Άγγλοι μαζί με την Ελληνική διοίκηση ανέβηκαν στα πλοία και έφυγαν για Κάιρο, για να επιστρέψουν με την κυβέρνηση εθνικής ενότητας αμέσως μετά την αποχώρηση των Γερμανών το 1944.

Η μάχη της Κρήτης

Τα γεγονότα στην περίοδο της κατοχής είναι λίγο πολύ γνωστά. Πείνα, δυστυχία και φτώχεια, με την αδυσώπητη ελπίδα για λευτεριά, έδιναν δύναμη στους Έλληνες να αντιστέκονται σθεναρά και να δημιουργούν όλο και περισσότερα προβλήματα στον κατακτητή. Ξεχωριστή θέση στα γεγονότα της εποχής αποτελεί η μάχη της Κρήτης, (γνωστή και σαν επιχείρηση Ερμής), κατά την οποία όπως και σε παλαιότερη ανάρτηση ανέφερα ήταν η μοναδική φορά στη διάρκεια του πολέμου, στην οποία χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα ρίψη αλεξιπτωτιστών. Οι απώλειες του άξονα ήταν τεράστιες, καθώς και η οργή του στο λαό του νησιού, όταν τελικά το κατέκτησε. Εκεί παίχτηκε και ο επίλογος της στήριξης της Βρετανικής βοήθειας στην Ελλάδα, όχι βέβαια γιατί μας αγαπούσαν, αλλά γιατί με βάση την Κρήτη η αεροπορία της μπορούσε να πλήξει από τις πετρελαιοπηγές της Ρουμανίας, μέχρι τη Μ. Ανατολή. Από την άλλη ο έλεγχος του νησιού ήταν προϋπόθεση για τον ανεφοδιασμό των δυνάμεων του άξονα, καθώς και ασφάλεια για την έκβαση των σχεδίων του, αφού δεν θα υπήρχε τριγύρω κάποια απειλή. Η επιχείρηση άρχισε το Μάιο του 1941 και λίγες εβδομάδες μετά το νησί πέρασε στα χέρια των Γερμανών.

Αμέσως μετά τη μάχη της Κρήτης άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τις δυνάμεις του άξονα. Οι δυνάμεις που αναλώθηκαν, καθώς και το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε για την κατάληψή της, καθυστέρησαν για πάνω από ένα μήνα την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, της εισβολής στη Ρωσία, με αποτέλεσμα να μην προλάβουν πριν την έλευση του χειμώνα να λυγίσουν τις δυνάμεις της. Έτσι καθηλώθηκαν, αποδεκατίστηκαν και έδωσαν τη δυνατότητα σε αμερικανούς και άγγλους να επιχειρήσουν την απόβαση της Νορμανδίας, που τελικά αντέστρεψε το κλίμα και έγειρε την πλάστιγγα υπέρ των αμυνόμενων.

Εθνική αντίσταση

Σημαντικότατο ρόλο στην έκβαση του αγώνα έπαιξε η εθνική αντίσταση. Η ιστορία μας διδάσκει πως συσπειρωνόμαστε όταν βλέπουμε τον κίνδυνο, παραμερίζοντας τις όποιες μεταξύ μας διαφορές και τον αντιμετωπίζουμε σαν μια γροθιά. Όταν όμως περάσει το κακό τότε τρωγόμαστε μεταξύ μας. Έτσι και στη συγκεκριμένη περίπτωση με κύριο αντιδραστικό στοιχείο το ΚΚΕ και τον ΕΛΑΣ, (Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), αν και υπήρχαν βαθιές πολιτικές και κοινωνικές αντιθέσεις με την κυβέρνηση Μεταξά – παλατιού, η συσπείρωση ήταν πρωτοφανής. Προς το μέσον της κατοχής ο ΕΛΑΣ ήταν η μόνη δυνατή αντιστασιακή παράταξη, την οποία εκτιμούσαν όλοι οι κάτοικοι της σκλαβωμένης Ελλάδας και άρχισαν να φοβούνται οι υπόλοιποι, (Άγγλοι, ΕΔΕΣ). Βαθιά στο ορίζοντα άρχισαν σιγά – σιγά να φαίνονται τα σύννεφα του εμφυλίου.

Ο εμφύλιος

Το τέλος του πολέμου και η αποχώρηση των Γερμανών στις 12 Οκτωβρίου του 1944 γέμισε φυσικά με χαρά όλους τους Έλληνες, μα κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τότε τα δεινά που θα ακολουθούσαν. Ο ΕΛΑΣ από τη μια και το παλάτι από την άλλη, άρχισαν ένα 5-ετές αιματοκύλισμα, το οποίο στοίχισε όχι μόνο σε ανθρώπινες ζωές, αλλά και βύθισε για πολλά χρόνια την οικονομία της χώρας, αφού όλα τα κεφάλαια που ήρθαν από το σχέδιο Marshal αναλώθηκαν σ’ αυτόν τον αγώνα. Έτσι τη στιγμή που η υπόλοιπη Ευρώπη ανέκαμπτε και δημιουργούσε τις προϋποθέσεις και τις βάσεις για βαριά βιομηχανία και επενδύσεις, εμείς εδώ κυνηγούσαμε τους κομουνιστές στα βουνά, συντηρούσαμε τις κυβερνήσεις που άλλαζαν κάθε τρεις και λίγο και χτίζαμε παλάτια για τους βασιλιάδες μας.

Επίλογος

Διαπιστώνεται για άλλη μια φορά πως η ιστορία δεν μας έχει συνετίσει αρκετά, ώστε να μην επαναλαμβάνουμε λάθη καταστροφικά για τον τόπο. Οι κυβερνώντες φέρουν ακέραια την ευθύνη της διατήρησης της ιστορικής κληρονομιάς μας που είναι η πιο πλούσια από όλες τις χώρες της Ευρώπης και όχι να την διαστρεβλώνουν εσκεμμένα, στα μαθητικά βιβλία!

Όσο για το ρόλο των πολιτικών δυνάμεων και κυρίως του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του πολέμου, επιφυλάσσομαι όπως έχω και παλαιότερα ανακοινώσει να αναφερθώ σε μελλοντική ανάρτηση. Δεν σας φαίνεται περίεργο που μέχρι και σήμερα το ΚΚΕ αποφεύγει συστηματικά να πάρει θέση για το Σκοπιανό; Μήπως με αυτόν τον τρόπο προσπαθεί, (ανεπιτυχώς) να καλύψει τα αποσχισθέντα μέλη του ΕΛΑΣ που κατέφυγαν στην τότε Γιουγκοσλαβία, κυνηγημένα, λίγο πριν φύγουν οι Γερμανοί από την Ελλάδα; Μήπως ήταν αυτοί, (ακόμη και ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού της ΦΥΡΟΜ, Νικόλαος Γρούιος από την Αχλάδα Φλώρινας), που άλλαξαν τα επίθετά τους βάζοντας σλαβική κατάληξη, (Γρούιος – Γκρούεφσκι, κ.ά.) και προπαγάνδισαν υπέρ της οικειοποίησης ελληνικών εδαφών; Μήπως η συνεχιζόμενη ακόμη και σήμερα προπαγάνδα των Σκοπιανών έχει ρίζες σ’ αυτήν των καταγόμενων από την Ελλάδα προγόνων τους;

Υστερόγραφο

Πολλοί αναγνώστες των άρθρων που αναρτώ μου αναφέρουν πως είδαν αυτούσια τα γραφόμενά μου σε σελίδα μεγάλης αριστερής εφημερίδας. Δεν έχω αντίρρηση στην με όποιον τρόπο αναπαραγωγή των γραφόμενών μου, αλλά στην περίπτωση που γίνεται σε κάποιο έντυπο με σκοπό το κέρδος, αν μη τι άλλο θα ήθελα να αναφέρεται η πηγή.

Ευχαριστώ.

Σαν Σήμερα

Πέρασε ένας χρόνος από την ανανέωση της λαϊκής εντολής στο πρόσωπο του Κωνσταντίνου Καραμανλή για 2η τετραετία. Αυτό που έπεισε το λαό περισσότερο ήταν η υπόσχεση για άπλετο φως σε όλα τα μήκη και πλάτη της διαφθοράς, για τη συνέχιση της σεμνής και ταπεινής διαγωγής των στελεχών της κυβέρνησης και οι δεσμεύσεις για τη στήριξη των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων. Τώρα πόσα και ποια απ’ αυτά έγιναν σ’ αυτό το διάστημα και πόσα θα γίνουν στο χρόνο που απομένει μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Το σημαντικότερο ρόλο σε αυτή τη νίκη έπαιξε βέβαια η ανύπαρκτη αντιπολίτευση, η οποία φάνηκε να μην μπορεί να πείσει σε τίποτα το εκλογικό σώμα. Το ΠΑΣΟΚ με την οκνηρή παρουσία και τα κόμματα της αριστεράς με την καραμέλα που αναμασούν εδώ και δεκαετίες, δεν μπόρεσαν να διεκδικήσουν μέρος της πίτας, με αποτέλεσμα να παραμείνουμε στα ίδια.

Στο χρόνο αυτό που πέρασε διαπιστώσαμε μια πληθώρα σοβαρών παραπτωμάτων από στελέχη της κυβέρνησης και όχι μόνο, σε σημείο που να προκαλούν ακόμη και σ’ αυτούς τους ίδιους αγανάκτηση. Τα βασικότερα έχουν να κάνουν με τον προκλητικό πλουτισμό υπουργών και αφανών στελεχών, με εμπλοκή κυβερνητικών παραγόντων σε σκάνδαλα και τη διατήρηση πελατειακής σχέσης μεταξύ επιχειρηματιών και κυβέρνησης. Παλαιότερα, έπεφτε και κάνα κεφάλι, έτσι για το θεαθήναι, τώρα όμως έχουν βγάλει την καπιστράνα! Όλοι, μα όλοι ανεξαιρέτως, όταν τους δοθεί η ευκαιρία τ’ αρπάζουν. Αυτός είναι και ο απώτερος σκοπός των εμπλεκομένων με την πολιτική, να εκλεγούν για να έχουν πρόσβαση στον κορβανά και να αυξήσουν την περιουσία τους.

Από τα «κουφά» πόθεν έσχες ορισμένων φαίνεται ότι προσπαθούν να μας δουλέψουν ψιλό γαζί, μιας και όπως προκύπτει τα πιο πολλά εισοδήματα οι πολιτικοί τα χρησιμοποιούν για να καλύψουν τεκμήρια διαβίωσης και αιτιολόγηση αγορών ακινήτων. Προσωπικά έξοδα δεν έχουν αυτοί οι άνθρωποι; Δεν τρώνε, δεν διασκεδάζουν, δεν ντύνονται, δεν πάνε διακοπές, οικογενειακά έξοδα δεν έχουν; Εκτός αν όλα αυτά είναι ευγενική προσφορά των χορηγών τους. Κάτι τέτοια βλέπω και μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Πολλά λοιπόν ακούστηκαν, πολλά ειπώθηκαν και αναλύθηκαν σε ενημερωτικές εκπομπές στα ΜΜΕ, σχετικά με το θέμα, εγώ απλά σημείωσα τα ποιο σπουδαία, τα οποία κατά τη γνώμη μου έχριζαν άμεσης λήψης μέτρων.

Θόδωρος Ρουσόπουλος

Κανονικά δεν θα έπρεπε η σύζυγος του υπουργού τύπου να εργάζεται ως παρουσιάστρια ειδήσεων σε ιδιωτικό κανάλι, γιατί όσο και θέλει να είναι αντικειμενική, η θέση της και μόνο προκαλεί εντυπώσεις. Σε κάποιες περιπτώσεις την παρατηρήσαμε να επαινεί το έργο της κυβέρνησης και σε κάποιες άλλες να αφήνει να διαρρεύσουν ειδήσεις. Αίσθηση επίσης προκαλεί το γεγονός της δυνατότητας του ζεύγους Ρουσόπουλου να χτίζει κάθε χρόνο από ένα σχεδόν σπίτι. Και δεν μιλάμε για δυάρι, ή τριάρι, μιλάμε για οικοδομές άνω των 200 τ.μ. πλήρως εξοπλισμένες με πισίνες, προσωπικό συντήρησης κ.λπ. Δυστυχώς αδυνατώ, όσο και να θέλω να πιστέψω πως αυτά έγιναν από τα εισοδήματά τους, ή από τα δάνεια που συνήψαν. Πολλοί βέβαια συνδέουν τον κύριο Ρουσόπουλο με τον Εφραιμ της μονής Βατοπαιδίου και αφήνουν αιχμές για παράνομες δοσοληψίες. Σε πολλές περιπτώσεις τα δάνεια είναι ο καλύτερος τρόπος για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος με μόνο τίμημα το επιτόκιο της τράπεζας, που φυσικά προσαρμόζεται ανάλογα με τον πελάτη. Διαφορετική θα είναι η συμφωνία ας πούμε στην περίπτωση υπουργού κυβέρνησης, από ότι ενός κοινού μισθωτού.

Βασίλης Μαγγίνας

Ο υπουργός που έγινε αιτία πολλών συζητήσεων και ατελείωτων σχολιασμών στα κανάλια με τους ανασφάλιστους εργαζόμενους και το αναψυκτήριο – έπαυλη, με το μαντρότοιχο και τα συρματοπλέγματα τύπου στρατιωτικής περίφραξης. Μέχρι και ανέκδοτα βγήκαν προς τιμήν του. Αυτός ο φιλάνθρωπος πολιτικός, που φιλοξενούσε ζεύγος ινδών στο αναψυκτήριό του στο Κορωπί, οι οποίοι δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν στέγη γι’ αυτούς και τα τρία τους παιδιά, ένα εκ των οποίων παρουσίαζε πρόβλημα υγείας και που δούλευαν έτσι από ευγνωμοσύνη στον οικοδεσπότη τους χωρίς ασφαλιστική κάλυψη, μας παρουσιάστηκε ως μέγας ευεργέτης και υποστηρικτής των μεταναστών και αδυνάτων. Αν πιάσει κάποιον η επιθεώρηση εργασίας να έχει ανασφάλιστους εργαζόμενους θα τον σκίσει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τι έκανε; Απολύτως τίποτα. Το παράξενο όμως στην υπόθεση είναι πως οι όποιες εξηγήσεις έδινε ο υπουργός, τύγχαναν της άμεσης κάλυψης από την Κυβέρνηση. Τον θεωρούσαν εκ των πραγμάτων αξιόπιστο πρόσωπο, κι έτσι δεν δίστασαν να πιστέψουν πως ακόμη και ο γάιδαρος πετάει!

Κυριάκος Μητσοτάκης

Ο άνθρωπος που εξόπλισε τα γραφεία του με χρήματα και προϊόντα που του χάρισε η Siemens! Μα αν ήθελε να είναι σωστός, θα έπρεπε μόνο και μόνο στο άκουσμα της λέξης δωρεά να αρνηθεί, γιατί ως έξυπνος πολιτικός θα έπρεπε να καταλάβει πως αυτή η δωρεά αποσκοπεί ή στη μελλοντική χρήση του σε κάποια εξυπηρέτηση της εταιρείας, ή στη σιωπή του σε περίπτωση που ξεσκεπαστούν σκάνδαλα και παρατυπίες της.

Μιχάλης Λιάπης

Ο άνθρωπος που ταξίδεψε ιδία δαπάνη με το γιο του στη Γερμανία να δει ποδοσφαιρικό αγώνα και όχι με χρήματα της Siemens. Αν αυτό ακούγεται κουφό, το επόμενο για το κτίσμα στη Μύκονο πώς να χαρακτηρισθεί; Δεν του έφτανε το ένα που διέθετε, ήθελε και δεύτερο οικόπεδο στο Μπλιντρί ή αλλιώς super paradise, εκτάσεως πάνω από πέντε στρέμματα, τα οποία κόστισαν κάτι λιγότερο από 190.000 ευρώ. Για όσους γνωρίζουν η τιμή αυτή αποτελεί μοναδική επενδυτική ευκαιρία. Σίγουρα και η έπαυλις των 300 περίπου τετραγωνικών μέτρων που έκτισε για τις ανάγκες των διακοπών του θα έγινε με παρόμοια κοστολόγια. Το δεύτερο οικόπεδο τι θα το κάνει άραγε;

Σάββας Τσιτουρίδης

Ο Σερραίος πολιτικός για άλλη μια φορά έδειξε τη δυναμική που έχει αναπτύξει στα πεδία της διαπλοκής. Ξεκίνησε με τη μεταγραφή του γιου του από την Κρήτη στην Αθήνα, που πέρασε κάπως στο ντούκου, αν και παραιτήθηκε. Εν συνεχεία ήρθε η εμπλοκή του στο σκάνδαλο της ΜΕΒΓΑΛ, κάτι που ακούστηκε και συζητήθηκε αρκετά, μαζί με τους γαλάζιους κουμπάρους - μπουμπούκια, Αναγνωστόπουλο, Αδαμόπουλο και Κωνσταντινίδη. Αν και δεν είναι πλέον στην κυβέρνηση, ωστόσο φαίνεται να εμπλέκεται και στο σκάνδαλο της μονής Βατοπεδίου με ιδιόχειρο σημείωμα για ευνοϊκή αντιμετώπιση του αιτήματός της για την ανταλλαγή των επίμαχων εκτάσεων, κάτι που ο ίδιος φυσικά το αρνείται.

Ζαχοπουλιάδα

Ξεχειμωνιάσαμε σχεδόν με αυτήν την υπόθεση, αφού μονοπώλησε επί τρεις περίπου μήνες τους τίτλους των δελτίων ειδήσεων, τις διάφορες τηλεοπτικές συζητήσεις και τις εφημερίδες. Μου θυμίζει κάτι από την ταινία «all the president’s men». Οι υπερεξουσίες που δόθηκαν στον εν λόγω γραμματέα του υπουργείου πολιτισμού, η δράση του εκεί μέσα ως ο «αρχηγός», σε σημείο που να μην υπολογίζει κανέναν και η δυνατότητά του να μοιράζει αθρόα τα κονδύλια του υπουργείου σε ημέτερους συλλόγους, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, τόσο εκ μέρους του υφυπουργού κου Τατούλη, όσο και σε όλους όσους είχαν άμεση επαφή μαζί του. Το χειρότερο είναι πως ότι έπραττε το έκανε πάντα με την κάλυψη της κυβέρνησης, κι έτσι δεν υπολόγιζε κανέναν! Ήταν ο δερβέναγας του υπουργείου! Είχε όμως και αδυναμίες, τις οποίες πολύ σωστά εκμεταλλεύτηκαν κάποιοι για να τον φάνε. Του άρεσε ο ποδόγυρος. Έτσι του σέρβιραν την 35χρονη κα Τσέκου και σήμανε άδοξα το τέλος της θητείας του. Τώρα κανείς δεν γνωρίζει τίποτα, όλοι την έβγαλαν στον αφρό κι εμείς το ‘χουμε ξεχάσει το θέμα.

Υποκλοπές - vodafone

Δεν θα αναλύσω το θέμα της κινητής τηλεφωνίας και του ρόλου που παίζει στην «παγκόσμια ειρήνη» μέσω της δυνατότητας παρακολουθήσεων που παρέχει, θα μείνω μόνο στο γεγονός ότι παρακολουθούσαν ακόμη και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Αν αυτό δεν στάθηκε αρκετό για να κάτσει η εν λόγω εταιρεία στο σκαμνί, σκεφτείτε τι υπόβαθρο και πλάτες έχει! Μας είπαν να κάνουμε την παλαβή και αυτό πράξαμε. Ένοχοι πάντως δεν προέκυψαν από την ανάκριση, αφού ο ανακριτής κος Πετρόπουλος που χρεώθηκε την υπόθεση δεν απέδωσε ευθύνες, πράγμα που σημαίνει είτε πως η διαδικασία ήταν υπαγορευμένη είτε πως τα τηλέφωνα παρακολουθούντο από μόνα τους! Ο καθένας μας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Γερμανός – Cosmote

Αυτή είναι παλιά υπόθεση, από το 2006, απλά είναι στην επικαιρότητα, αφού μέσα στο 2008 συζητήθηκε η ποινική πλευρά του θέματος της χειραγώγησης μετοχών της Γερμανός πριν την εξαγορά της από την Cosmote. Υπενθυμίζω πως και δω έπαιξε σημαντικό ρόλο ο κουμπάρος Βουρλούμης ως πρόεδρος της ΟΤΕ, αλλά και ο κος Πιλάβιος πρόεδρος της επιτροπής κεφαλαιαγοράς, (φιλαράκι του υπουργού οικονομίας), ο οποίος παρακώλυε την έκβαση της υπόθεσης. Εντύπωση δε προκαλεί η στάση του ΚΚΕ, αφού δεν αντέδρασε όπως συνήθως αντιδράει όταν πρόκειται για τέτοιου είδους σκάνδαλα, αλλά τήρησε μια χαλαρή στάση, λόγω του συντρόφου Πάνου Γερμανού, ο οποίος τόσα έχει προσφέρει στο κόμμα. Αλλά για το ΚΚΕ και τη διαγωγή του, όσον αφορά τα οικονομικά του επιφυλάσσομαι να αναφερθώ σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Για την ιστορία θα πω ότι τον Ιούλιο ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος κατά των κυρίων Βουρλούμη και Γερμανού, καθώς και προσώπων των δύο εταιρειών που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην υπόθεση, όπως επίσης και της τράπεζας που κινούσε τα νήματα.

Σκάνδαλο Siemens

Η εν λόγω εταιρεία είναι στενά συνυφασμένη με τη σύγχρονη ιστορία του Ελληνικού κράτους, αφούι μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο καθιερώθηκε ως η κύρια προμηθεύτρια εταιρεία ηλεκτρολογικού και ηλεκτρονικού υλικού απαραίτητου για τον εκσυγχρονισμό της χώρας. Η ανάμειξή της λοιπόν με πολιτικά πρόσωπα ήταν αναπόφευκτη και αναμενόμενη. Μόνο που στην αρχή η όρεξη των προσώπων αυτών ήταν μειωμένη. Επειδή ως γνωστόν τρώγοντας έρχεται η όρεξη τα τελευταία 15 χρόνια είχε καθιερωθεί ένα αδυσώπητο αλισβερίσι μεταξύ πολιτικών προσώπων και εταιρείας, εις βάρος φυσικά του προϋπολογισμού κάθε έργου και κατ’ επέκτασιν της οικονομίας του κράτους. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να γίνονται πρώτα οι συμφωνίες για τη μοιρασιά κι έπειτα οι συμβάσεις για το έργο! Κάποιοι στη Γερμανία ξεσκέπασαν την υπόθεση και μετά από επανειλημμένες συστάσεις των γερμανικών αρχών, έγιναν και οι αποκαλύψεις στην Ελλάδα. Τώρα, αν θα έχουμε εξελίξεις, ή αν θαφτεί κι αυτό το θέμα, θα το δούμε στην πορεία.

Βουλγαράκης – μονή βατοπεδίου

Με τη χάρη του Θεού και τη δύναμη του Ευρώ, ο κορυφαίος πολιτικός της κυβέρνησης φαίνεται πως έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην υπόθεση ανταλλαγής γαιών μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της εν λόγω μονής. Ανταλλαγές με το αζημίωτο προφανώς, αφού η σύζυγός του έκανε τα συμβόλαια και ως εκ τούτου απεκόμισε οφέλη από τα δικαιώματα, αλλά και από τη διαμεσολάβηση του ιδίου σε θέματα αποφασιστικής σημασίας για την υπόθεση. Δεν ήταν βέβαια μόνος του, υπήρχε ολόκληρη οργάνωση πίσω του με συμμέτοχους άλλους πολιτικούς, εργολάβους, παράγοντες της τοπικής κοινωνίας, εκτιμητές, μεσίτες, μέχρι και στον τομέα των γνωμοδοτήσεων για την ανταλλαγή έφτανε η χάρη τους. Η υπόθεση όμως του στοίχησε την απόλυσή του από την κυβέρνηση, παρά τις στενές σχέσεις του με τον Πρωθυπουργό και παρά την μακρά πολιτική του καριέρα. Προφανώς δεν περίμενε να αποχωρήσει με τέτοιο τρόπο, ρεζιλεμένος στην κοινή γνώμη, και δεν ήταν ο μόνος, μιας και ο κος Αντώναρος μέχρι το τέλος διέδιδε πως δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Το κορυφαίο ρόλο στην υπόθεση βέβαια έπαιξε ο κύπριος ηγούμενος Εφραίμ, ο οποίος ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι πέραν της μοναχικής ζωή, δεν τον χαλάνε και μερικά εκατομμύρια ευρώ, (41 έχουν ήδη δεσμευτεί, σκεφτείτε πόσα υπάρχουν ακόμη). Κι ύστερα έχουν το θράσος να ζητούν τον οβολό μας για την αποπεράτωση των ναών και υπέρ των πτωχών. Σιγά μην τα δώσουμε σ’ αυτούς να τα μοιράσουν! Καλύτερα να τα δώσουμε απ’ ευθείας σε όσους νομίζουμε πως έχουν ανάγκη. Υπάρχουν σαφώς και οι ιεράρχες που είναι αφοσιωμένοι στο έργο του Θεού και δεν είναι λίγοι, αλλά από κάτι τέτοιες «μαϊμούδες» σαν τον Εφραίμ χαλάει η όλη εικόνα. Κάποτε έγραφα για τις «Μοναστηριακές δοσοληψίες» σχετικά με τις διεκδικήσεις των μονών του Αγίου όρους. Να που τώρα εκδηλώνονται όλο και περισσότερες και προβάλουν διεκδικήσεις σε περιοχές φιλέτα. Αυτό είναι το έργο στο οποίο είναι ταγμένοι;

Υστερόγραφο

Ξέρω, πάλι θα μου πείτε ότι γράφω μόνο τα αρνητικά. Προσωπικά αν δω τα οικονομικά και κοινωνικά μέτρα της κυβέρνησης και τη δυνατότητα που είχα πριν ένα χρόνο με τα εισοδήματά μου να ζω και τα συγκρίνω μ’ αυτά που βιώνω φέτος, δεν βρίσκω να άλλαξε κάτι προς το θετικό. Γιατί όπως και να το κάνουμε τα οικονομικά και κοινωνικά μέτρα έχουν άμεσο αντίκτυπο στο λαό και από αυτά κρίνει. Τα υπόλοιπα τ’ ακούει βερεσέ. Αν θέλει πάντως κάποιος να ακούει θετικά σχόλια ας γυρίσει στα κρατικά κανάλια. Εκεί όλα παρουσιάζονται ρόδινα.

11η Σεπτεμβρίου 2001

Η μέρα που άλλαξε τον κόσμο

7 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το διπλό κτύπημα στο παγκόσμιο κέντρο εμπορίου της Νέας Υόρκης ή αλλιώς world trade center, (WTC) ή ground zero. Οι δίδυμοι πύργοι των 110 ορόφων έκαστος, σήμα κατατεθέν της Ν. Υόρκης, αυτοί που από μακριά σχηματίζουν έτσι όπως στέκονται τον αριθμό 11, έπεσαν από ένα κτύπημα που έκτοτε προκάλεσε έντονες αναταράξεις στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, με κύριες αυτές των πολέμων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν και του περιορισμού των ελευθεριών και των δικαιωμάτων του ανθρώπου στο βωμό του πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί για το θέμα, καθώς επίσης και αμέτρητες ώρες ντοκιμαντέρ παίχτηκαν στα ΜΜΕ, στην προσπάθεια να αναλυθεί πώς κατάφεραν οι τρομοκράτες να «κλέψουν» 4 αεροπλάνα με 266 επιβάτες και να τα οδηγήσουν εκεί που τα οδήγησαν χωρίς κανείς να πάρει χαμπάρι. Η ουσία πάντως είναι πως αμέσως μετά το χτύπημα άρχισε ένας πόλεμος, αυτός κατά της τρομοκρατίας, ο οποίος συνεχίζεται το ίδιο έντονος ως τις μέρες μας. Όλοι μας θεωρούμαστε τρομοκράτες, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.

Μαύρη επέτειος λοιπόν για τις ΗΠΑ, μαύρη και για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας. Τίποτε δεν έμεινε το ίδιο. Ακόμη και στη χώρα μας οι κυβερνήσεις που μεσολάβησαν, αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν διατάξεις προς αυτόν τον σκοπό, (Σταθόπουλος, Βουλγαράκης), για να μην μπουν στη λίστα των εχθρών των ΗΠΑ, γιατί όπως είπε και Μπους, όποιος δεν είναι μαζί μας στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας θα θεωρηθεί πως είναι εναντίον μας. Έτσι μπήκε ο τρομονόμος σε εφαρμογή, άρχισαν να εγκαθίστανται οι πρώτες κάμερες, εξοπλίστηκαν οι δυνάμεις ασφαλείας, παραβιάζεται ευκολότερα η προσωπική ζωή και το απόρρητο των Ελλήνων και γενικά είμαστε έρμαια στις ορέξεις της εξουσίας.

Πολλές θεωρίες διατυπώθηκαν τόσο για τις συνθήκες της καταστροφής, αλλά ακόμη και για την ημερομηνία που πραγματοποιήθηκε η «επίθεση» (9/11). Για την ιστορία αναφέρω πως καταμετρήθηκαν συνολικά 2.893 νεκροί εκ των οποίων 25 ελληνικής καταγωγής.

Η θεωρία των αριθμών του Γιούρι Γκέλλερ.

Ο Γκέλλερ ασχολήθηκε με τον αριθμό 11 και προσπάθησε να ανακαλύψει τρόπους να τον συνδέσει με την επίθεση. Μερικοί παραλληλισμοί είναι όντως ενδιαφέροντες και τους παραθέτω:

1. Η ημερομηνία της επίθεσης 11/9 : 9 + 1+ 1 = 11

2. Το πρώτο αεροπλάνο που κτύπησε τους πύργους ήταν αυτό της πτήσης 11 της εταιρείας American Airlines που ο κωδικός της είναι ΑΑ=11

3. Η 11^η Σεπτεμβρίου είναι η 254^η ημέρα του χρόνου: 2 + 5 + 4 = 11. Από τις 11/09 μέχρι το τέλος του έτους υπολείπονται ακόμη 111 μέρες!

4. Η πτήση 11 είχε 92 επιβάτες: 9+2=11 και η πτήση 77 είχε 65 επιβάτες. Ομοίως 6+5=11

5. Η πολιτεία της Ν. Υόρκης είναι η 11^η πολιτεία που προστέθηκε στις ΗΠΑ

6. New York City = 11 γράμματα!

Βέβαια αν σκεφτεί κανείς μπορεί να βρει ένα σωρό άλλα στοιχεία που να συνδυάζονται με αυτόν τον αριθμό. Τα παραπάνω αποτελούν τα πιο αντιπροσωπευτικά και πολυπαιγμένα και μπορεί να είναι απλώς συμπτωματικά. Δεν είναι όμως σύμπτωση ότι:

1. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1990 ο μπαμπάς Μπους μιλάει πρώτη φορά για τη «νέα τάξη πραγμάτων»

2. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1978 υπογράφεται η συμφωνία του Camp David για την ειρήνευση στη Μ. Ανατολή.

3. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1941 μπήκε ο θεμέλιος λίθος στο πεντάγωνο.

Η θεωρία της αμφισβήτησης

Είναι πολλοί και γίνονται όλο και περισσότεροι αυτοί που αμφισβητούν το γεγονός ότι πρόκειται για τρομοκρατική επίθεση και στηρίζουν την άποψη περί ενός καλά οργανωμένου σχεδίου εκ των έσω, σχεδιασμένο από το λόμπι που κυβερνά τον κόσμο και εκτελεσμένο από τη CIA. Ερευνητές, αλλά και επιστήμονες, οι οποίοι δεν δέχθηκαν τόσο απλά την επίσημη εξήγηση για τα αίτια αυτής της επίθεσης, συγκέντρωσαν στοιχεία που αν τα δει κανείς προσεκτικά είναι συγκλονιστικά.

Εγώ θα ξεκινήσω από το τι επεδίωκαν οι ΗΠΑ εκείνον τον καιρό, αν ωφελήθηκαν ή όχι από το γεγονός, παραθέτοντας ιστορικά γεγονότα του πρόσφατου παρελθόντος. Οι ΗΠΑ είχαν ανέκαθεν έντονη παρουσία στις χώρες της Μ. ανατολής και κυρίως το Ιράκ. Αυτές ήταν που συμμάχησαν με τον Σαντάμ Χουσεΐν και τον εφοδίασαν με όπλα για να στραφεί, όπως κι έκανε, εναντίον του Ιράν που δεν συμπαθούσαν καθόλου. Όταν ο Σαντάμ εισέβαλε στο Κουβέιτ από φίλος έγινε εχθρός. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ο μπαμπάς Μπους και το επιτελείο του έπρεπε να βρει τρόπους να πείσει την κοινή γνώμη στη χώρα του να υπέρ μιας γενικής επέμβασης στην περιοχή. Για πρώτη φορά στις 11 /09 /1990 μιλάει σε συγκέντρωση για τη νέα τάξη πραγμάτων.

Α. Όλοι οι πόλεμοι ξεκινούν μ’ ένα ψέμα

Παρουσιάζουν λοιπόν στην επιτροπή του κογκρέσου για τ’ ανθρώπινα δικαιώματα ένα κοριτσάκι ονόματι Nayirah, το οποίο ισχυρίστηκε πως εκτελούσε εθελοντική εργασία σε νοσοκομείο του Κουβέιτ και έβλεπε ιρακινούς στρατιώτες να σκοτώνουν νεογέννητα. Το γεγονός πήρε μεγάλες διαστάσεις, αφού όπου μπορούσε ο μπαμπάς Μπους το επαναλάμβανε, το υιοθέτησε και η διεθνής αμνηστία και με τη βοήθεια φυσικά του CNN, αυτού του ανεξάρτητου καναλιού, που αν θυμάστε απέλυσε πολεμικό ανταποκριτή στον πόλεμο του Ιράκ γιατί έλεγε την αλήθεια, άλλαξε η κοινή γνώμη των αμερικανών υπέρ της «καταιγίδας της ερήμου». Το κοριτσάκι αυτό, όπως αποδείχθηκε αργότερα ήταν η κόρη του πρόξενου του Κουβέιτ στις ΗΠΑ και ουδέποτε εργάστηκε σε νοσοκομείο!

Ως γνωστόν η πολεμική βιομηχανία κινεί παγκοσμίως το περισσότερο χρήμα. Επίσης η περιοχή γύρω από την Κασπία έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για τα πετρέλαια και το φυσικό της αέριο. Οι αμερικανικές εταιρείες με αρχηγό τη Halliburton της οποίας διευθυντικό στέλεχος υπήρξε ο Richard Cheney, θέλουν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην περιοχή. Όλα καλά λοιπόν. Το μόνο που έμενε ήταν να συμβεί το γεγονός εκείνο που θα έδινε την αφορμή.

Β. Το νέο «Περλ Χάρμπορ»

Όπως η επίθεση των Ιαπώνων στο Περλ Χαρμπορ κατά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο ήταν η αιτία να δοθεί το πράσινο φως για τη ρίψη πυρηνικών βομβών σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι, έτσι και στην παρούσα φάση θα έπρεπε να βρεθεί κάτι δυνατό, ώστε να πεισθούν όλοι πως ένας πόλεμος κατά του Ιράκ θα ήταν απαραίτητος. Συνδετικός κρίκος στην υπόθεση ήταν ο Οσάμα Μπιν Λαντεν, δημιούργημα των ΗΠΑ, η οικογένεια του οποίου είχε στενές σχέσεις συνεργασίας με την οικογένεια Μπους, μέσω των εταιριών Κάρλάιλ και «Κέιτερ Αιρ» της οποίας διευθυντής το 1994 διατέλεσε ο σημερινός πρόεδρος. Αυτά και πολλά ακόμη περιγράφονται στο ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ «Φάρενάιτ 9/11».

Το νέο Περλ Χάρμπορ ήταν η 11^η Σεπτεμβρίου. Έκτοτε, όλα κύλησαν όπως ήθελαν οι αμερικανοί. Πρώτα το Αφγανιστάν με τους Ταλιμπάν και στη συνέχεια το Ιράκ. Με αυτόν τον τρόπο οι ΗΠΑ κατάφεραν σήμερα να έχουν στρατιωτική παρουσία και βάσεις σε περισσότερες από 130 χώρες. Για τη συντήρηση αυτών των δυνάμεων και τη χρηματοδότησή τους από τον κρατικό προϋπολογισμό, θα πρέπει να είναι σίγουρες πως δεν θα υπάρξουν αντιρρήσεις. Άρα με το πρόσχημα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας λύνεται κι αυτό το ζήτημα.

Θα πρέπει όμως να είναι πολύ κυνικός όποιος κυβερνήτης θυσιάζει δεκάδες εκατοντάδες συμπολίτες του για την επίτευξη ενός στόχου. Σκεφτείτε λοιπόν τι αξία έχει γι’ αυτόν η ανθρώπινη ζωή. Ελάχιστη. Κι αν πρόκειται για πολίτες άλλων κρατών μηδαμινή. Τόσες χιλιάδες γυναικόπαιδα σκότωσαν οι αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ. Ποιος νοιάστηκε; Κανείς. Δεν ξέρω όταν βγήκε ο Μπους στα χαλάσματα των πύργων κι αγκάλιασε τον πυροσβέστη αν το δάκρυ που κύλησε στα μάτια του, ήταν δάκρυ λύπης ή μετάνοιας γι’ αυτό που συνέβη.

Οι καθηγητές της παράνοιας

Έτσι ονομάζονται επιστήμονες, διανοούμενοι και καθηγητές πανεπιστημίων, που προσπαθούν μέσω της τεχνικής οδού συγκεντρώνουν στοιχεία για να αποδείξουν πως όλα όσα συνέβησαν ήταν σκηνοθετημένα. Ο James Fetzer, μέλος της οργάνωσης, έλεγε μεταξύ άλλων στην Ελευθεροτυπία, (10-09-2006):

1. Τα κτίρια ήταν σχεδιασμένα να αντέξουν σε πτώση αεροπλάνου. Το ατσάλι δεν έπαθε ζημιά από την ανάφλεξη των καυσίμων, γιατί απλούστατα αντέχει σε πολύ μεγαλύτερες θερμοκρασίες. Η κατάρρευση των κτιρίων ήταν κάθετη, πολύ γρήγορη και ολοσχερής, κάτι που υποδηλώνει τη χρήση εκρηκτικών σε χαμηλότερους ορόφους.

2. Δύο εβδομάδες πριν την επίθεση οι πύργοι έκλεισαν για να διορθωθεί κάποιο θέμα ασφάλειας. Απομακρύνθηκαν όλοι. Ήταν πιθανόν η μέρα που τοποθετήθηκαν τα εκρηκτικά. Τα μπάζα μαζεύτηκαν γρήγορα και πετάχτηκαν στον Ατλαντικό, το δε ατσάλι πουλήθηκε, έτσι κανείς δεν μπόρεσε να ελέγξει τα συντρίμμια. Υπάρχουν μαρτυρίες ανθρώπων που γλίτωσαν, οι οποίοι αναφέρουν πως άκουσαν εκρήξεις σε χαμηλότερους ορόφους από αυτούς που έγινε η σύγκρουση. Αν υπήρχε υπόνοια στους πυροσβέστες ότι θα έπεφταν τα κτίρια, γιατί ανέβηκαν πάνω και μάλιστα χρησιμοποιώντας ασανσέρ;

3. Οι κασέτες από το κύκλωμα παρακολούθησης του πενταγώνου γιατί δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα; Το κτίριο φαίνεται σαν να χτυπήθηκε από πύραυλο και όχι από αεροπλάνο. Και πώς κατάφερε μια ώρα μετά τα κύρια χτυπήματα στους πύργους να πλησιάσει αεροπλάνο το πεντάγωνο που διαθέτει αυτόνομο αντιπυραυλικό σύστημα και λογικά θα πρέπει να ήταν σε κατάσταση συναγερμού;

Άλλα στοιχεία

1. Τα κτίρια είχαν πολύ λιγότερο κόσμο απ’ ότι συνήθως. Τα αεροπλάνα είχαν πληρότητα μόλις 20%. Αν οι τρομοκράτες ήθελαν να προκαλέσουν χάος θα προτιμούσαν κάποια άλλη χρονική στιγμή. Οι πύργοι ασφαλίστηκαν 2 μήνες πριν για τρομοκρατικό χτύπημα με το ποσό των 3,55 δις δολαρίων. Επίσης, λίγο πριν, στελέχη της CIA και της κυβέρνησης πούλησαν τις μετοχές που κατείχαν σε αεροπορικές εταιρείες.

2. Όλο και περισσότερες ενδείξεις έρχονται στο φως, πως ο πρόεδρος Μπους ήταν ενήμερος για το τι θα συνέβαινε. Γι αυτό κι έμεινε ήρεμος στο σχολείο που βρισκόταν όταν έμαθε για τα δύο πρώτα χτυπήματα. Ούτε καν διέκοψε το πρόγραμμά του. Βγήκε μόνο μισή ώρα μετά και κήρυξε τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Πού το ήξερε;

Υστερόγραφο

Τα στοιχεία δείχνουν πως η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποκόμισε τα περισσότερα οφέλη από την τρομοκρατική αυτή ενέργεια, οφέλη που άρχισαν να γίνονται σε μας χειροπιαστά πολύ αργότερα. Προσωπική μου άποψη είναι πως το στήσιμο αυτού του εγχειρήματος, πέραν της βοήθειας που μπορεί να είχε στην εκτέλεση από την Αλ Κάιντα, ήταν από μέσα. Άρα ο Μπους και η παρέα του θα πρέπει να ψάξει, αν δεν τους γνωρίζει ήδη και να πολεμήσει τους τρομοκράτες στις κυβερνητικές οργανώσεις και όχι στο Θιβέτ.

Εξακολουθεί λοιπόν να παραμένει αναπάντητο το ερώτημα, αν η τρομοκρατία είναι δημιούργημα και εργαλείο των κυβερνήσεων για να επηρεάζουν και να κατευθύνουν την κοινή γνώμη, ή απλά οργανωμένη αντίδραση ομάδων που αντιτίθενται στις βουλήσεις τους.

Τα παραπάνω στοιχεία είναι δημοσιευμένα κατά καιρούς σε αφιερώματα εντύπων για το θέμα. Εγώ απλά τα συνδυάζω και τα παραθέτω.

Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης

Άνοιξε τις πύλες της η παλαιότερη εκθεσιακή διοργάνωση στη χώρα μας, η 73η ΔΕΘ, η οποία πρωτοξεκίνησε το 1926 από τον οραματιστή Νικόλαο Γερμανό, που συνέλαβε και υλοποίησε την ιδέα. Δεν προτίμησε την Αθήνα, που θα ήταν και το πιο λογικό, αλλά τη συμπρωτεύουσα, ώστε να αναβαθμιστεί κάπως ο ρόλος της και να αναπτερωθεί το ηθικό των κατοίκων της περιοχής που ταλαιπωρήθηκαν από τους πολέμους της περιόδου 1912 -1922. Στην ουσία λοιπόν πρόκειται για ένα θεσμό που μεγάλωσε ταυτόχρονα με τη σύγχρονη πόλη, εξελίχθηκε και αντικατοπτρίζει τον οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό κόσμο της. Από το 1962 καθιερώθηκε και το φεστιβάλ ελληνικού τραγουδιού και μια δεκαετία περίπου αργότερα οι διεθνείς μουσικές μέρες, μια αντιπροσωπευτική απεικόνιση μουσικών ακουσμάτων από τα γειτονικά βαλκανικά κράτη.

Η σύγχρονη ΔΕΘ

Στα χρόνια που μεσολάβησαν η ΔΕΘ καθιερώθηκε σα γεγονός, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνει όλο και περισσότερους εκθέτες και κυρίως επισκέπτες! Επισκέπτες, οι οποίοι είτε από ενδιαφέρον για τα εκθέματα, είτε από απλή περιέργεια επιθυμούσαν να λάβουν μέρος σε αυτή τη διοργάνωση. Έτσι καθιερώθηκαν φαντασμαγορικές συναυλίες και events, τα οποία ακόμη και σήμερα συγκεντρώνουν τον κύριο όγκο των επισκεπτών, αφού πλέον ο αρχικός σκοπός της έκθεσης έχει αλλάξει κατά πολύ. Σε πολύ λίγα περίπτερα θα δούμε εταιρείες να εκθέτουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους, αφού για το σκοπό αυτό υπάρχουν οι ετήσιες κλαδικές εκθέσεις. Έτσι στα περίπτερα της σύγχρονης ΔΕΘ θα δούμε κυρίως κρατικούς οργανισμούς και φορείς, όπως ΟΤΕ ΔΕΗ ΥΠ.ΑΝ. ΥΠ.Ε.Π.Θ. Υ.ΠΕ.ΔΩ.Δ.Ε. ΟΑΕΔ κ.ά. στόχος των οποίων είναι η βελτιστοποίηση της εικόνας της εκάστοτε κυβέρνησης. Κατά πρωτοτυπία φέτος δεν θα δούμε την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chrysler, αφού δεν συμμετέχει, (κατόπιν φυσικά οδηγίας της κυβέρνησής της), εξ αιτίας αλλαγής της στάσης της δικής μας κυβέρνησης στο σκοπιανό, (θυμάστε το βέτο Καραμανλή και τα γεγονότα που ακολούθησαν, όπως οι έλεγχοι ντόπινγκ και ο αποκλεισμός της εθνικής μας ομάδας άρσης βαρών, το παγκόσμιο ρεζίλεμα δια στόματος Ρογκ με την απονομή χρυσού μεταλλίου ντόπας στη χώρα μας και τα διάφορα πολιτικά σκάνδαλα που βγαίνουν κατά συρροή τελευταία στη φόρα από τους «αδέκαστους» δημοσιογράφους). Όλα αυτά και πολλά ακόμη επειδή απλά δεν τους κάναμε το κέφι.

Η φιέστα

Όπου γάμος και χαρά οι πολιτικοί μας πρώτοι, οι οποίοι εκμεταλλεύονται αυτό το μπούγιο και για λίγες μέρες μετακινούνται βόρεια, οι μεν κυβερνώντες το πρώτο σαββατοκύριακο, για να κάνουν εξαγγελίες νέων μέτρων, εγκαίνια έργων και εγκαταστάσεων και να στηρίξουν τις αποφάσεις της κυβέρνησης η δε αντιπολίτευση το δεύτερο, για να καυτηριάσει, ως είθισται, το έργο της κυβέρνησης. Το ΚΚΕ και τα μικρότερα κόμματα είναι σε άλλη φάση, καυτηριάζουν και λοιδωρούν κατ’ εξακολούθησιν το κυβερνητικό και το αντιπολιτευτικό έργο, οπότε δεν περιμένουμε από τη μεριά τους κάτι καινούργιο.

Μήπως όμως περιμένουμε τίποτα νέο και απ’ τη μεριά της κυβέρνησης; Τα φαινόμενα λένε πως δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσουμε κάτι θετικό για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, τα οποία τον τελευταίο καιρό έχουν συρρικνωθεί αρκετά. Το αντίθετο μάλιστα! Όσο εμείς χαλαρώναμε τον Αύγουστο, (όσο μπορούσε να χαλαρώσει ο καθένας μας), το οικονομικό επιτελείο ετοίμαζε γενική έφοδο στις τσέπες μας με στόχο να μαζέψει περί τα 55 δις Ευρώ που υπολείπονται του προϋπολογισμού. Θα δούμε πάντως το παράδοξο, να χειροκροτούνται αυτά τα μέτρα από τα κομματόσκυλα που θα παραβρεθούν στο Βελλίδειο για να τα ακούσουν, τη στιγμή που ο απλός πολίτης θα διαδηλώνει την αντίθεσή του απ’ έξω. Αυτοί όμως είναι οι λίγοι, που τα μέτρα δεν τους αγγίζουν γιατί ανήκουν στους προνομιούχους. Δεν πρόκειται να δούμε απλούς πολίτες εκεί μέσα, αλλά μόνο παράγοντες του πολιτικού και επιχειρηματικού βίου της Β. Ελλάδος, πολλοί από τους οποίους ζουν όλο το χρόνο για αυτή τη στιγμή, να δουν από κοντά τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας και να γευτούν τα εδέσματα στους κήπους του τρίτου σώματος στρατού. Εκεί να δεις πώς δουλεύουν τα πιρούνια. Όλοι ξεχνούν την αριστοκρατική τους ιδιότητα και τιμούν την καταγωγή τους και καλά κάνουν φυσικά! Έτυχε να παραβρεθώ κι εγώ μια φορά σ’ αυτή τη διαδικασία, δεν έφαγα, γιατί όταν έφτασα τελείωναν, ήταν όμως πολύ πρωτότυπο να βλέπεις τους κυρίους με τα κοστούμια και τις κυρίες με τις εσάρπες και τα περιδέραια να συνωστίζονται με νεύρο για ένα μεζέ.

(ΔΕΘ)α πάρετε τίποτα

Αυτό κυρίως θα πει ο Πρωθυπουργός στην κεντρική του ομιλία και θα υπεραμυνθεί των «πρωτοβουλιών» του υπουργού οικονομίας για το συμμάζεμα των ταμείων του κράτους. Το επιτελείο του βέβαια έχει βαλθεί να βρει όλα εκείνα τα θετικά στοιχεία που βελτιώνουν την εικόνα του κυβερνητικού έργου και ο Πρωθυπουργός θα προσπαθήσει να είναι στο μέγιστο δυνατόν αρεστός. Το επιτελείο του φυσικά πρότεινε και τη μείωση της παραμονής του στη Θεσσαλονίκη κατά μία μέρα, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν έχει και τίποτε περισσότερο να δείξει. Ίσα – ίσα θα κάνουμε και οικονομία στα έξοδα, γιατί όπως και να το κάνουμε τέτοιες μετακινήσεις κοστίζουν και δε μιλάω μόνο για τα έξοδα διαμονής, αλλά και γι’ αυτά της διασκέδασης που είναι πολύ περισσότερα και χρεώνονται στα επί μέρους υπουργεία, (βλέπε ειδικούς λογαριασμούς).

Δικαιολογημένα λοιπόν ο λαός θα κατέβει στους δρόμους να διαδηλώσει την αντίθεσή του σε όσα έγιναν και σε όσα θα επακολουθήσουν. Οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν πάρει έκτακτα μέτρα και θα διακόψουν την κυκλοφορία οχημάτων στο κέντρο της πόλης. Αστυνομία και ειδικές δυνάμεις, (μερικές χιλιάδες τον αριθμό) θα προσπαθήσουν να προστατέψουν την ευρύτερη περιοχή γύρω από την έκθεση, ώστε να μην πλησιάσουν διαμαρτυρόμενοι και μεταδοθεί έτσι μια εικόνα δυσαρέσκειας προς τα έξω. Δεν ξέρω αν ύστερα από όλα αυτά η Κυβέρνηση εξακολουθεί να θεωρεί πως είναι λαοπρόβλητη, το σίγουρο πάντως είναι πως ούτε και οι ίδιοι κατά βάθος το πιστεύουν, αλλιώς δεν θα έπαιρναν τέτοια μέτρα για την ασφάλειά τους! Εμείς από την άλλη θα περιμένουμε να γίνουν φασαρίες, γιατί δεν πρόκειται να εκλείψουν και οι γνωστοί άγνωστοι ταραξίες από μια τέτοια εκδήλωση. Πολύ πιθανόν λοιπόν να δούμε και περιστατικά με πράσινα παπούτσια και ζαρντινιέρες!

Αναρωτιέμαι λοιπόν ποιο το όφελος της παρουσίας των πολιτικών σε ένα τέτοιο γεγονός, αφού μόνο αναστάτωση φέρνει. Γιατί να έρθουν όλοι αυτοί, κυβερνώντες και συνάκλουθοι; Δεν θα ήταν καλύτερα να μείνουν στην Αθήνα και να δώσουν στον υπουργό οικονομίας τα χρήματα που θα χρειαζόντουσαν για την παραμονή και τη φύλαξή τους εδώ; Μήπως να σκεφτούν πιο σοβαρά το θέμα στο μέλλον;

Η στάση του νίκα

Στο μεσαίωνα μέχρι την εποχή του Ιουστινιανού, οι αντιθέσεις και οι διεκδικήσεις εκφραζόντουσαν στον ιππόδρομο. Εκεί δύο κυρίως ομάδες οι πράσινοι κι οι Βένετοι, (γαλάζιοι), μαζευόντουσαν να υποστηρίξουν τις ομάδες με τα αντίστοιχα χρώματα στις αρματοδρομίες και ταυτόχρονα έστελναν μηνύματα προς τον αυτοκράτορα που παρευρίσκετο στις εκδηλώσεις για τη φτώχεια και τη δυστυχία που επικρατούσε στην Κωνσταντινούπολη. Για να δώσει τέλος σ’ αυτές τις φασαρίες, ο Ιουστινιανός, αμέσως μόλις στέφτηκε αυτοκράτορας, εξέδωσε το 527 την περίφημη «αταξίαν» σύμφωνα με την οποία απαγόρευε κάθε λογής φασαρίες στο ιππόδρομο από οποιαδήποτε παράταξη. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να συνασπιστούν οι δύο ομάδες, να επαναστατήσουν με τη γνωστή στάση του νίκα, να επικρατήσει χάος στην Πόλη για μια εβδομάδα, με φωτιές βανδαλισμούς κ.λπ. και τέλος να σφαγιαστούν πάνω από 35,000 άνθρωποι στον ιππόδρομο. Η σύγχρονη στάση του νίκα με τους πράσινους και τους γαλάζιους πραγματοποιείται κάθε χρόνο όχι στον ιππόδρομο, αλλά στη διεθνή έκθεση. Βέβαια εδώ δεν υπάρχει αιματοκύλισμα, αλλοίμονο, ούτε μέχρι στιγμής έχουν ενώσει οι δύο παρατάξεις τις δυνάμεις τους. Αν όμως ποτέ γίνει κάτι τέτοιο, τότε θα ζήσουμε πρωτοφανή πολιτικά γεγονότα. Όπως και τότε, έτσι και τώρα η αγανάκτηση οδηγεί σταδιακά σε σύγκλιση απόψεων, αφού η πείνα, η ανέχεια και η δυστυχία είναι άχρωμες και καταργούν τα πρωτόκολλα επικοινωνίας μεταξύ των αντιπάλων.

Δ εν Έ χουν Θ εό

Για ακόμη φορά μια θα διαπιστώσουμε πως οι κυβερνώντες μας δεν ενδιαφέρονται στο παραμικρό για την ευημερία των πολιτών τους. Θα δούμε οικονομικά μέτρα, που όμοιά τους δεν βιώσαμε ποτέ. Σε μια εποχή που το εισόδημά μας είναι έτσι κι αλλιώς συρρικνωμένο, που η ακρίβεια σε καύσιμα και είδη βασικής ανάγκης έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, θα μας πουν πως θα πρέπει μειωθεί το αφορολόγητο όριο στα 10,500 Ευρώ, να επανέλθουν τα τεκμήρια, (τρέμετε όσοι ξεθαρρέψατε και αγοράσατε όχημα μεγάλου κυβισμού), να ακριβύνουν κατά 20% τα τέλη κυκλοφορίας, να καθιερωθεί φόρος ακινήτων, να αυξηθεί ο ειδικός φόρος στα καύσιμα, τα ποτά και τα τσιγάρα, να επιβληθεί «κεφαλικός» φόρος στους επαγγελματίες με το μπλοκάκι κ.ά. για να μπορέσει να εκτελεστεί ο προϋπολογισμός. Μα γιατί συντάχθηκε αφού δεν μπορούσε να εκτελεστεί! Μήπως δεν το ήξεραν; Γιατί αν είχαν άγνοια, τότε δεν θα πρέπει να βρίσκονται στις θέσεις που κατέχουν.

Όλα αυτά έχουν προκαλέσει δυσαρέσκεια και μέσα στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Αρκετοί βουλευτές, αλλά και Υπουργοί διαφοροποιούνται ανοιχτά από την κυβερνητική πολιτική, αδιαφορώντας για τις όποιες επιπτώσεις. Στις μάσες όμως είναι όλοι μαζί, ενωμένοι. Στη συγκάλυψη και στην κοροϊδία του λαού συμμετέχουν απρόσκοπτα. Γιατί είναι κοινό μυστικό πως όλοι με κάποιον τρόπο έχουν τις απολαβές τους. Είτε απ’ ευθείας, είτε μέσω εταιρειών, αποκομίζουν οφέλη εις βάρος του προϋπολογισμού. Αυτούς να εντοπίσει ο υπουργός οικονομίας για να κλείσει τις τρύπες του και να πάψει να κυνηγάει εμάς. Οι σεμνοί και ταπεινοί υπουργοί και βουλευτές, αυτοί που πριν εκλεγούν έμεναν σε ένα διαμερισματάκι και τώρα έχουν κότερα, πολυτελή σπίτια και βίλλες στα νησιά, αυτοί είναι που επιβαρύνουν και συντηρούν τη σαπίλα του συστήματος, όχι ο εργαζόμενος, που για να ζήσει μπορεί να κάνει και ένα δεύτερο χαμαλίκι χωρίς να το δηλώσει! Αυτούς ελέγξτε κύριε πρωθυπουργέ πρώτα κι ύστερα κυνηγήστε εμάς! Είπαμε όμως: omerta!

Υστερόγραφο

Πολύ πετυχημένος ο παραλληλισμός του κ. Παπακωνσταντίνου των μέτρων Αλογοσκούφη για τη γενιά των 700 Ευρώ με τη ρήση της Μαρίας Αντουανέτας: «πεινάει ο λαός, δώστε του παντεσπάνι».

Επίσης πολύ πετυχημένος ο χαρακτηρισμός από τον ίδιο του υπουργού οικονομίας ως σύγχρονη Μαρία Αντουανέτα.

Αντέχουμε - αντέχουμε

Για άλλη μια φορά, δυστυχώς, συνέβησαν όλα αυτά που εν όψει καλοκαιρινής ραστώνης φοβόμουν και απευχόμουν. Πυρκαγιές, ανακοινώσεις νέων φορολογικών μέτρων, κουκουλώματα υποθέσεων, σκάνδαλα, όλα αυτά σε καθημερινή βάση προσπαθούν να μας κάνουν να τρελαθούμε, γιατί αν ο αρχικός τους σκοπός ήταν να απηυδήσουμε για την πολιτική και τις ηθικές αξίες της στην Ελλάδα, αυτό το έχουν καταφέρει και με το παραπάνω μάλιστα! Μάταια λοιπόν αγωνίζονται από τα κρατικά ραδιόφωνα κυβερνητικοί και αντιπολιτευτικοί παράγοντες να μας πείσουν ότι όλα πάνε καλά και ότι δεν τρέχει τίποτα. Αν συντονιστεί κανείς ας πούμε στη ΝΕΤ και όχι μόνο, το πρωί, θα διαπιστώσει ότι το πρόγραμμα είναι μοιρασμένο σε 15-λεπτα στα οποία συνωστίζονται πολιτικά πρόσωπα που προσπαθούν να σχολιάσουν την επικαιρότητα και να μας πείσουν ότι ο γάιδαρος έχει φτερά. Απορώ που βρίσκονται τόσοι πολλοί καθημερινά να μιλήσουν, πέραν από τους γνωστούς μαϊντανούς, που το έχουν κάνει επάγγελμα. Άλλη δουλειά δεν έχουν να κάνουν; Αυτό είναι το έργο που τους έχει ανατεθεί να επιτελέσουν; Εκείνο που καταφέρνουν είναι απλά και μόνο να γελοιοποιούν εαυτούς.

Ο χορός της φωτιάς

Έλεγα σε προηγούμενη ανάρτηση πως η κύρια απειλή του καλοκαιριού είναι οι πυρκαγιές, η καταστροφή των λιγοστών πλέον δασών της Ελλάδας. Είδαμε να καίγεται στη Ρόδο, δασική έκταση πάνω από πενήντα χιλιάδες στρέμματα. Είδαμε φωτιές σε περιοχές της Αττικής, της Εύβοιας και της Δυτικής Ελλάδας. Γενικά οι περιοχές που παρουσιάζουν επενδυτικό ενδιαφέρον, ως εκ θαύματος, όταν πιάσουν δυνατοί άνεμοι, καίγονται και τα αίτια αποδίδονται σε όλους τους άλλους παράγοντες πλην αυτών του εμπρησμού. Μόνο ενδείξεις και υπόνοιες διατυπώνουν οι ειδικοί. Σαφή δήλωση, ότι κάποια πυρκαγιά οφείλεται σε εμπρησμό δεν ακούσαμε από επίσημα χείλη, αλλά μόνο από κατοίκους. Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβουμε που αποσκοπούν οι φωτιές που εκδηλώνονται κοντά σε οικισμούς. Φυσικά στην οικοπεδοποίηση του πρώην δασικού χώρου. Και το σύστημα για όσους γνωρίζουν δουλεύει καλά. Και μη μου πείτε πως οι δρόμοι της φωτιάς στη δυτική Ελλάδα δεν ακολουθούν την Ιόνια οδό! Οι αρμόδιοι έτσι από περιέργεια καλά θα κάνουν να το ελέγξουν. Εκείνο που εγώ θέλω να σημειώσω ως απλός παρατηρητής, είναι πως η πολιτεία και κυρίως οι τοπικοί φορείς δεν έλαβαν κανένα μέτρο για την αποτροπή εκτεταμένων καταστροφών από πυρκαγιές. Αν π.χ. στη φωτιά της Ρόδου υπήρχαν νεκρές ζώνες στο δάσος, ή ζώνες πυρόσβεσης, όπως λέγονται, η φωτιά θα μπορούσε ενδεχομένως να είχε περιοριστεί. Αν, ας πούμε δίπλα στα δέντρα δεν υπήρχαν σκουπίδια που μπορεί να λειτουργήσουν ως πιθανές εστίες πυρκαγιάς, πολλές φωτιές ενδεχομένως θα είχαν αποφευχθεί. Αλλά τι λέω θα μου πείτε τώρα! Εδώ, βασικά θέματα δεν αντιμετωπίζονται!

Ο χορός του Ζορμπά

Η αποπομπή του κυρίου Ζορμπά, ο οποίος είχε ορισθεί ως επικεφαλής της αρχής για την καταπολέμηση του μαύρου χρήματος, και κατ’ επέκτασιν της διαλεύκανσης της υπόθεσης των ομολόγων και χρηματισμού κομμάτων και πολιτικών από τη Siemens, απέδειξε περίτρανα πως οι μίζες δεν πρόκειται ποτέ να εκλείψουν και δεν έχει καμιά τύχη όποιος εισαγγελικός λειτουργός θελήσει να υψώσει τη φωνή του και να ξεσκεπάσει πρόσωπα και κόμματα. Επιβεβαιώθηκε αυτό που δειλά διαδόθηκε από τα ΜΜΕ πως τα δύο μεγάλα κόμματα τα έπαιρναν αδρά και οι διαμεσολαβητές τους απροκάλυπτα. Τα μικρά κόμματα δεν επιβεβαιώθηκε ακόμη πως έπαιρναν κάτι κι αν γινόταν αυτό, τα ποσά θα ήταν μηδαμινά, ίσα - ίσα για να τους κλείνουν το στόμα.
Γίνεται δηλαδή κάτι παρόμοιο με αυτό που κάνουν όσοι εφοριακοί λαδώνονται για διευθέτηση θεμάτων επιχειρήσεων, οι οποίοι παραχωρούν το 20% της μίζας που απαιτούν στο λογιστή της επιχείρησης για να του κλείσουν το στόμα. Ακούσατε ποτέ λογιστή να κατηγορεί εφοριακό; Εγώ προσωπικά όχι. Μόνον επιχειρηματίες, αγανακτισμένους από αυτό το νταβατζιλίκι, που βγαίνουν ευθαρσώς και καταγγέλλουν τέτοια περιστατικά. Εκείνο πάντως που εγώ προσωπικά δεν περίμενα ήταν η εντολή παύσης του κυρίου Ζορμπά να μεθοδευτεί από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, μέσω του υπουργού τύπου. Εκεί που πήγε να μας πείσει πως όλα θα βγουν στο φως, πως το μαχαίρι θα φτάσει μέχρι το κόκαλο και πως οι πολιτικοί μας διάγουν βίον σεμνόν και ταπεινόν, (τζάμπα κόπος), έρχεται ο ίδιος και κάνει την ανατροπή, επιβεβαιώνοντας πως ο αποπεμφθείς εισαγγελέας είχε δίκιο. Μπράβο! Και στη θέση του φυσικά θα φροντίσουν να βάλουν κάποιον δικό τους, για να συνεχίσει η δικαιοσύνη το ανεξάρτητο έργο της. Βρε, για χαζούς μας περνάτε! Δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος που να νομίζει ότι θα μάθουμε ποτέ τι συνέβη με τη siemens, άσχετα αν ανακρίνουν ή όχι τον Σικατσεκ. Αυτός τους έχει όλους ΣΗΚω ΚΑΤΣΕ. Και τη λίστα με τα ονόματα που έχει να θελήσει να μας δώσει με αυτούς που λάμβαναν τα ποσά, δεν πρόκειται να τη δημοσιεύσουν οι ελληνικές αρχές. Τα στοιχεία θα μείνουν στα αρχεία…για ευνόητους λόγους.

Ο χορός του Πρωθυπουργού

Και μέσα σ’ όλα αυτά για επικοινωνιακούς κυρίως λόγους, πραγματοποιήθηκε και το ετήσιο τραπέζωμα του πρωθυπουργού προς τους βουλευτές των θερινών τμημάτων της βουλής. Είδαμε πόση μεγάλη σημασία έδωσαν κάποιοι σε αυτό το γεγονός με δηλώσεις τους στα ΜΜΕ και φυσικά δια της απουσίας τους, όπως αυτή του κυρίου Βαρβιτσιώτη, του νεότερου, ο οποίος προτίμησε να συνεχίσει τις βουτιές του στη Μύκονο, παρά να στριμωχτεί στην ταβέρνα με τα κοψίδια. Για τέτοια είμαστε τώρα! Εκείνος φυσικά που έτρεξε από τους πρώτους ήταν ο κύριος Κουκοδήμος, ο οποίος ύστερα από ένα σύντομο πάγωμα ξαναμπήκε στην κυβερνητική ομάδα, ανεβάζοντας λίγο το όριο ασφαλείας, από το 151 στο 152. Όποιος καίγεται στο γάλα, φυσάει και το γιαούρτι. Μήπως θα έπρεπε λίγο να τους τραβήξει τ’ αυτιά ο πρωθυπουργός; Μήπως να τους έλεγε να δουλέψουν και λίγο για τον τόπο τους; Ή μήπως να έπειθε κάποιους να σταματήσουν να παρουσιάζονται ως χλιδάτοι νεόπλουτοι, οι οποίοι πριν εκλεγούν δήλωναν σχεδόν φτωχοί και τώρα δεν ξέρουν τι έχουν. Τουλάχιστον να μην προκαλούν. Ποιος θα μπορούσε ας πούμε να φτιάχνει ένα σπίτι κάθε χρόνο, ότι μισθό και να παίρνει. Κι αν κρίνω από τη δήλωσή εισοδήματος πολλών αρχόντων, τότε πολλά από αυτά τα ακίνητα μάλλον ουρανοκατέβατα φαίνονται. Αντί λοιπόν να τους μαντρώσει και να πάρει το βούρδουλα, τους τάισε κιόλας. Αντί να προσπαθήσει να τους περάσει την άποψη, πως ρε παιδιά εντάξει, ό,τι φάγατε – φάγατε, δουλέψτε και λίγο, τους χαϊδεύει τ’ αυτιά.

Πώς λοιπόν εγώ να μεταπεισθώ πως όλα όσα ακούγονται για σχέση κομμάτων και πολιτικών με εταιρείες, επιχειρηματίες και γενικά δυνατούς οικονομικούς παράγοντες του τόπου, είναι ανακριβή; Πώς να μην πιστέψω πως και εδώ ισχύει ο άγραφος νόμος της σιωπής, η ομερτά, όπως είναι ο σικελικός μαφιόζικος όρος τιμής, που δε συγχωρεί και δεν σηκώνει λάθη; Πώς μπορεί κάποιος να με πείσει πως οι σεμνοί και ταπεινοί μας άρχοντες με τις βίλες, τα πάρτι, τα αυτοκίνητα, τη μεγάλη ζωή και τις φτωχές φορολογικές δηλώσεις, ενδιαφέρονται για το καλό όλων μας; Πού είναι η εφορία, ο εισαγγελέας ή η ΥΠΕΕ να ελέγξει, έτσι δειγματοληπτικά, μια φορολογική δήλωση πολιτικού προσώπου, πριν και μετά την εκλογή του; Εμάς ξέρουν να μας ξεσκίζουν, αν ας πούμε δεν έχουμε μια απόδειξη στη σακούλα μας. Αλλά είπαμε, ΟΜΕΡΤΑ!

Ο χορός του Ζαλόγγου

Νέα φοροεισπρακτικά μέτρα ανακοινώθηκαν από το υπουργείο Οικονομίας, για την τόνωση, όπως λέγεται του προϋπολογισμού, μιας και το πρόγραμμα εκτέλεσής του έχει μείνει κατά 15% περίπου πίσω, κοντά στο 1 δις μέχρι και το Μάιο. Έτσι καλούμαστε όλοι εμείς οι αδύναμοι πολίτες να βάλουμε το χέρι ξανά στην τσέπη για να συμμαζέψει ο κύριος Αλογοσκούφης τα ασυμμάζευτα. Δεν κοιτάν καλύτερα λέω γω να τα πάρουν από αυτούς που τα έτρωγαν τόσο καιρό και εξακολουθούν ακόμη και σήμερα. Δεν κοιτάν να φτιάξουν την κατάσταση στα δύο βασικά λιμάνια της χώρας, που εδώ και καιρό υπολειτουργούν, με αποτέλεσμα να χάνονται τεράστια ποσά από εισφορές και ΦΠΑ εισαγωγών; Θα έκλειναν την τρύπα στον προϋπολογισμό και θα περίσσευαν κιόλας. Άσε που θα ήταν και παγκόσμια πρωτοτυπία: θα έκλειναν τη μαύρη τρύπα με μαύρο χρήμα! Ετοιμαστείτε λοιπόν να πληρώσουμε κεφαλικό φόρο, αυξήσεις σε ΦΠΑ, καύσιμα, τέλη κυκλοφορίας, ποτά, τσιγάρα και γενικά είδη πρώτης ανάγκης. Να σημειώσω πως δεν χρειάζονται και ιδιαίτερες ικανότητες για να σκεφτεί κάποιος τέτοιες λύσεις, ούτε χρειάζεται να έχει διδακτορικά σε οικονομικούς τομείς, για να αυξήσει τους φόρους, όταν υπάρχει έλλειμμα. Και η κουτσή Μαρία θα μπορούσε να εφαρμόσει αυτή τη λύση. Εκείνο που κάνει τη διαφορά, (κουτσής Μαρίας – υπουργού), είναι το κατά πόσο είναι ικανός να αυξήσει την παραγωγή του υπουργείου του χωρίς να επιβαρύνει τους πολίτες. Και δυστυχώς στο συγκεκριμένο υπουργείο ο κύριος Αλογοσκούφης δεν κάνει τη διαφορά και αυτό δεν το λέω εγώ, αλλά οι δικοί του συνάδελφοι, υπουργοί και βουλευτές, οι οποίοι διαφοροποιούνται, παρά την στήριξη που του παρέχεται από τον πρωθυπουργό.

Κάποτε, αν θυμάμαι καλά επί τουρκοκρατίας, υπήρχε ο φόρος της δεκάτης. Κάθε πολίτης ήταν υποχρεωμένος να καταβάλλει στο κράτος το ένα δέκατο από τα εισοδήματά του, (προϊόντα). Μπορεί άραγε κάποιος σήμερα να υπολογίσει πόσα από τα εισοδήματά μας επιστρέφουν στο κράτος, είτε με άμεσους είτε με έμμεσους φόρους; Είμαι σίγουρος πάνω από το ένα δεύτερο. Και η τάση είναι ανοδική. εμείς απλά προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα, σαν χαμαιλέοντες στο καινούργιο περιβάλλον και εξακολουθούμε να αντέχουμε. Για πόσο όμως ακόμη…